Κισσοί ερωτευμένοι

Καλύβα μονοκάμαρη
με την ησυχία ακίνητη εντός της
σε όπλου προσοχή
Γεμάτη είναι φιγούρες
αμοντάριστες νευροπαραλυμένες
μιας ταραντούλας γλυκομίλητης θύματα αυτόχειρα
Στις ασοβάτιστες ρωγμές παρωνυχίδες πετάγονται τα μάτια μου
Βάρδιες κάνουν στη μέρα
σ' εφημερία έκτακτη
Μη μένουν τα κατώφλια αμαντάλωτα
και τρίζουν από την αβαρή ανάσα τους
Κάθε σπλιθάρι τοίχου
και κάποιου όρκου επιμύθιο
Μάντρες σημαδεμένες
στο κόκκινο
ενός Πάσχα
έξω από χάρτες
Μια παύση ολόγυρα
που αχρηστεύει την απάντηση
Άλαλα διαπασών
μ' οκτάβες πληγωμένες
Συνωστισμένοι Έρωτες
σε μια αρχιτεκτονική απλή
χωρίς καν τρούλο
Μα ο κισσός καρδιόσχημος
αναρριχόμενη ρεκλάμα
Τα μάτια μου σφραγίζει
ιδρώτας σμάλτινος
να μη φανεί πως λείπουν
Τάφους κενούς φυλάνε
περιποιούνται το λευκό τους
ως ότου
στου πρωινού την επινόηση
η βάρδια λήξει
και πιάσουν το εργόχειρο ξανά σε κομποβελονιά
κισσών ερωτευμένων

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s