Το παρατσούκλι

 
 Πόσοι θεοί 
 πόσοι παράδεισοι 
 πόσες ασκήσεις επιβίωσης ναυαγίων 
 κοιμήθηκαν μαζί μου 
 σε απροειδοποίητα μεσάνυχτα 
 σε ώρα εύθραυστη 
 γυάλινη 
 σε ώρα που μαδούν τα τσίνορα 
 και τα αντανακλαστικά μου 
 δεν με ακολουθούν 
 μόνο αφήνουνε τις λέξεις 
 να χιμήξουν πάνω μου 
 με ξιπασιά 
 κι ελευθερία ολότελη 
 μήπως γλιτώσουνε 
 την φρίκη του αδιάβαστου 

 Με εκδικούνται 
 γιατί δεν γράφω πια 

 Είναι που σκιάζομαι 
 τις μήτρες 
 των κεραυνών της γλώσσας μου 
 που επιμένουν άσπαστες 

 Δεν γράφω 

 Πλέκω 
 Κλωστόλεξα 
 με σχέδιο  ψαροκόκαλο 
 να διασταυρώνονται οι προθέσεις μου 
 αφ' εαυτού τους 
 να συγχρωτίζονται 
 ώσπου να μάθουν 
 να ακούν 
 στο παρατσούκλι τους 

 *αέρας *

 Σ αυτό ακούω και εγώ 
 
 

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s