Το νησί που σιγά σιγά ανετελλε

ΤΟ ΝΗΣΙ ΠΟΥ ΣΙΓΑ ΣΙΓΑ ΑΝΕΤΕΛΛΕ
___________________________________________
Σου γράφω 

Το νησί 
άργησε και φέτος να φανεί 
το καλοκαίρι 
αγαπιέται πιότερο προτού να ξεκινήσει

Οι συμφορές του 
μικρές κι αθώες 
όσο και τα διαπόρια του
τα πετρωμένα μου γόνατα 
τα σφιχταγκαλιασμένα 
από τα πέρσι
τα ακύλιστα 
όπως κι οι ώρες 
που τωρα γράφω σου

πόσο με συγκινείς 
με το τυραγνικό σου έλεος 

λίγο πριν τον προσφυγικό διάπλου μου
σαλιώνεις γύρω μου 
τα δάχτυλά σου
με δένεις 
στην άκρη μιας φωσφορίζουσας κλωστής

νομίζω σκιάζομαι
σαν με γλιστράς 
μες από το στενό σου μάτι

βελόνα είσαι 
οπλισμένη πια 
με εμένα 

-ουτοπική –

εν αγνοία σου

κοίτα 
μας γνέφουνε 
οι κοφτεροί κρημνοί 
στων βράχων τα πατήματα 
να τους συρράψουμε
ν ανοίξουμε στη ράχη τους 
με χαλαρό φεστόνι* 
και την πορτοκαλί φανταχτερή κλωστή 
μάτια πλωτά
να βλέπουν ευκρινώς 
τα ύφαλα 

να αναδύονται 

να ανατέλλει το νησί 
______________________________________________*
φεστόνι (τεχνική κουμπότρυπας)

9 σκέψεις σχετικά με το “Το νησί που σιγά σιγά ανετελλε

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s